Stichting Restore Justice

                                 
                                   Een initiatief tot herstel van vertrouwen in de rechtsstaat




Op 15 Maart j.l. werd opnieuw, voor de 3e keer, gedemonstreerd voor het gebouw van de Tweede Kamer en de Hoge Raad. Dit keer kwamen 18 mensen naar Den Haag en hebben 12 mensen middels het tonen van protestborden hun ongenoegen geuit over de voortdurende en voortslepende zaak Husayin Baybasin.


Voor een overzicht van deze demonstratiedag, klik op de volgende link naar het filmpje:https://youtu.be/1cp-XfATJZ4


Wij verheugen ons op de toenemende belangstelling van de zijde van diegenen die opkomen voor een rechtvaardige rechtsstaat. 

Veel deelnemers spraken hun afkeuring uit mede in het licht van de zogenaamde sleepwet, waarover op 21 maart wordt gestemd. Dat ligt voor de hand:

Zolang de Staat niet erkent dat er met tapgegevens in het verleden is geknoeid is er geen aanleiding vertrouwen uit te spreken in een uitbreiding van de tapwet, ook al zegt de overheid meer garanties in te bouwen tegen misbruik of manipulatie. 



Op 18 januari j.l., de winderigste dag sinds 1992, stonden ditmaal niet alleen oud-ambtenaren, maar ook andere ongeruste burgers, 8 in getal (6 op de foto) te demonstreren voor gerechtigheid rond de zaak Baybasin. Opnieuw trachtten veel langslopende parlementariërs de actie te ontwijken, terwijl men duidelijk de indruk kreeg dat die ontwijkende passanten precies wisten waar het hier om gaat. Een aantal Kamerleden gingen wel het gesprek met ons aan. 


zie hier een fraai overzicht onze activiteiten die dag: https://youtu.be/H1WMAMI-vBU


Vervolgens werd gedemonstreerd voor het Ministerie van Justitie en Veiligheid. 

 




Naar aanleiding van onderstaande actie en naar aanleiding van het verschijnen van het boek van wetenschapsfilosoof Prof. Ton Derksen over de rammelende argumenten van advocaat-generaal Diederik Aben (diens conclusie voor de Hoge Raad), heeft Tweede Kamerlid Michiel van Nispen vragen gesteld aan de Minister van Justitie en Veiligheid.


De vragen zijn te zien op: (link) https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kv-tk-2017Z18845.html


De volledige tekst is ook te lezen onder de "tab Dossier Baybasin" van deze website.





Prof Ton Derksen en Frans Douw deden op  maandag 8 januari a.s. hun verhaal doen in het 


RTL4  TVProgramma, te zien bij programma gemist.

"5 Uur Live" van 17.00 tot 18.00


Ton Derksen is de schrijver van het boek : de Rammelende Argumenten voor de Hoge Raad", waarin hij de vloer aanveegt met het negatieve advies van Advocaat - Generaal Aben betreffende herziening in de zaak Baybasin.

Frans Douw was tot zeer kort geleden algemeen directeur van een van de Penitentiaire Inrichtingen waarin Huseyin Babaysin zijn levenslange gevangenisstraf ondergaat.



 Tweede Kamer der Staten-Generaal 

Vergaderjaar 2017–2018 


Vragen gesteld door de leden der Kamer 

2017Z18845 

Vragen van het lid Van Nispen (SP) aan de Minister voor Rechtsbescherming over het boek over de herzieningszaak Baybasin (ingezonden 22 december 2017). 

Vraag 1

Kent u het recent verschenen boek van wetenschapsfilosoof Ton Derksen over de zaak van de in Nederland veroordeelde Baybasin?1 Wat is uw reactie hierop? 

Vraag 2

Kent u de conclusie van Ton Derksen dat er in het advies naar aanleiding van de herzieningsaanvraag immuniserende strategieën worden gebruikt door de advocaat-generaal, oftewel argumenten zo structureren dat het eigen gelijk bevestigd wordt, en een belastende uitkomst de enige uitkomst kan zijn? Kunt u hierop reflecteren? 

Vraag 3

Bent u bekend met het feit dat oud-gevangenisdirecteuren hebben gedemon-streerd bij de Tweede Kamer en de Hoge Raad, omdat er in hun ogen niet te verklaren zaken zijn gebeurd in deze zaak? Wat zegt dit volgens u? 

Vraag 4

Welke rol zou dit boek van Derksen, met wetenschappelijk onderbouwde conclusies, naar uw mening in de herzieningsprocedure, met name waar het gaat over het oordeel van de Hoge Raad, kunnen of moeten spelen? 

Vraag 5

Wat gebeurt er met wetenschappelijke conclusies indien zij zijn verschenen ná het uitbrengen van het herzieningsadvies van de advocaat-generaal, maar vóór het oordeel van de Hoge Raad hierover, los van deze concrete zaak? In hoeverre kunnen dergelijke nieuwe inzichten worden meegenomen bij het uiteindelijke besluit over een herzieningsverzoek?


1«Rammelende argumenten voor de Hoge Raad. Wegpoetsstrategieën van mr. Aben in de herzieningszaak Baybasin», Ton Derksen


kv-tk-2017Z18845 ’s-Gravenhage 2017 Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Vragen 


Voor meer informatie, zie:https://www.bs-foundation.nl

 




Actiedag Free Baybasin


Drie gepensioneerde gevangenisdirecteuren demonstreren voor de Tweede Kamer en de Hoge Raad voor vrijlating van een van hun voormalige ingeslotenen: Huseyin Baybasin.

Jacques van Huet, voormalig directeur van o.a. PI Veenhuizen, PI Scheveningen en de Bijlmerbajes, Bart Molenkamp voormalig directeur van oa PI Breda en PI Vught en Frans Douw, voormalig directeur van o.a. PI Zwaag en PI Heerhugowaard-Alkmaar.

Samen verantwoordelijk voor 120 jaar uitvoering van straffen en maatregelen en ook elk tientallen jaren eindverantwoordelijk voor grote uitvoeringsorganisaties in een complexe politiek-bestuurlijke omgeving.

Maar bovenal: drie Justitieambtenaren die opgroeiden en werkten in een periode waarin Nederland internationaal bekend stond om zijn humane strafrechtsysteem en een humane, op rehabilitatie gerichte uitvoering van straffen en maatregelen. En die meemaakten dat Justitie zich steeds minder aantrok van de wet die zegt dat detentieschade dient te worden beperkt en een gedetineerde niet meer beperkingen opgelegd moet krijgen dan strikt noodzakelijk voor de uitvoering van de straf. En dat het strafrecht in Nederland steeds repressiever werd. Straffen verdubbelden in lengte, de levenslange gevangenisstraf werd steeds vaker opgelegd en werd bovendien onomkeerbaar (zonder kans op gratie of heroverweging) hetgeen in strijd is met de Rechten van de Mens. 


Politiek gevangene Huseyin Baybasin is veroordeeld slechts op basis van uit Turkije afkomstige verknipte en gemanipuleerde telefoontaps. Het herzieningsadvies van Diederik Aben aan de Hoge Raad blijkt vervolgens een 1700 pagina’s tellend pseudo- wetenschappelijk en rammelend document te zijn. Dat laatste is de spreekwoordelijke druppel die de emmer doet overlopen: dit is volstrekt onacceptabel !


Vanuit precies dezelfde drijfveren die hen in staat stelden om gevangenissen te leiden staan ze nu op straat te demonstreren. De rechtsstaat wordt afgebroken door personen en instituties die juist bedoeld zijn om haar te beschermen. Weten en voelen de meeste mensen al dat dit gebeurt? Overheerst de angst voor criminaliteit en terrorisme? Weet men dat juist die angst bepaalde machtige mensen de ruimte geeft onze burgerrechten in gevaar te brengen?


En daar staan we dan: drie mannen op leeftijd met drie bordjes. Medestanders achter de schermen hebben de actie gepland en georganiseerd, voor borden en flyers gezorgd en de perscontacten gedaan. Zij filmden ook en maakten foto’s. Ook zijn helemaal uit België twee Koerdische vrienden van de heer Baybasin gekomen om ons een hart onder de riem te steken. Ze trakteren op een grote doos Baklava!

Het regent een klein beetje als de motoragent ons vriendelijk vertelt dat we niet te dicht bij de ingang van de Tweede Kamer mogen staan. Sommige kamerleden kiezen een snelle route of versnellen hun pas om ons te vermijden. We herkennen een paar VVD-ers, en de wegschietende Lodewijk Asscher. Gert Jan Segers (Christen Unie), Michiel van Nispen (SP) en Esther Ouwehand (PvdD) zijn uit ander hout gesneden. We hebben een gesprek met hen en zij beloven dat zij zich verdergaand over politieke mogelijkheden zullen beraden. Interessant zijn de vele jonge mensen die stilstaan en zich laten informeren. Ze lijken niet verbaasd over het feit dat er zulk onrecht in Nederland mogelijk is. Is de rechtstaat zoals wij ons die voorstellen niet meer van deze tijd? Ook komen er belangstellenden vanuit het opsporingsapparaat en voormalige medewerkers van de IND naar ons toe. Ze herkennen het beeld van de gecorrumpeerde taps volledig en spreken hun steun uit.

Na de lunch bij Cloos aan het Plein gaan we naar het gebouw van de Hoge Raad. We mogen van Burgemeester Krikke alleen aan de overkant demonstreren en er mogen absoluut geen foto's gemaakt worden. U begrijpt dat wel: het gaat immers om de nationale veiligheid en je mag het land niet in gevaar brengen.

Maar aan de overkant is het Ministerie van Financiën en we hebben toestemming om daar, op flinke afstand van de Hoge Raad, te demonstreren. Daar komen dus ook meteen twee beveiligers op ons af. 

Als ze het papier met onze toestemming zien zijn ze terecht zeer verongelijkt dat burgemeester Krikke hen niet op de hoogte heeft gesteld van deze demonstratie.

Een van de beveiligers wijst ons het streepje aan waar het enorme, lege parkeerterrein eindigt en waar we zouden mogen staan van hem.

Als de drie met dienstjaren beladen ambtelijke tuinkabouters vervolgens aan de overkant over de openbare stoep het gebouw van de Hoge Raad voorbijlopen voor een paar mooie plaatjes wordt het land bijna in een crisis gestort! We zien door de ramen allemaal rennende en druk bellende mensen, wijzend naar de Alte Armee Fraction van het Nederlandse gevangeniswezen. Als we weer terugkomen aan de veilige overkant komt een beveiliger rennend de weg oversteken, bijkans het schuim op de mond. “Jullie hebben tegen het verbod in over de stoep gelopen”, piept hij verontwaardigd. Bijna ontstaat er een gevaarlijke situatie met een jongeman en de drie grijsaards, maar met veel tact hebben wij erger weten te voorkomen. 

Wij vinden wel dat als de Hoge Raad het advies van Advocaat-Generaal Aben opvolgt om de zaak Baybasin niet opnieuw te heropenen, dat ze geen knip voor hun neus waard zijn. Het gebouw waar ze in zitten, is wel imposant, dat wel.


En zo constateren we dat het een geslaagde actie was die volstrekt werd genegeerd door mainstream media. Vervolgstappen zullen politiek en in de media zijn. Het wordt gewoon een goeie Amerikaanse film. Met Al Pacino of Robert Redford in de hoofdrol tegen een enorme overmacht van politieke, bestuurlijke en rechtsgeleerde slechteriken! En dan die eindscene: meneer Baybasin omhelst op de trappen van de rechtbank zijn vrouw en inmiddels volwassen kinderen!


Want totdat dat een feit is, gaan we door!


J’accuse!….de Staat der Nederlanden



In 1898 schreef Emile Zola zijn ‘J’accuse’, een beschuldiging aan het adres van de Franse Staat wegens ernstig misdrijven begaan tegen de Joods-Franse officier Alfred Dreyfus. Hij werd op valse gronden gedegradeerd, veroordeeld en verbannen naar het Duivelseiland. Zijn veroordeling bleek een politiek misdrijf waarvoor na vele jaren een aantal hoogwaardigheidsbekleders ter verantwoording is geroepen. Honderd jaar later werd in Nederland een Koerdisch zakenman, tevens activist voor de Koerdische belangen, tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld op basis van valse beschuldigingen, gemanipuleerd bewijs en geconstrueerde feiten. Deze Koerd - Hüseyin Baybasin - zou opdracht gegeven hebben tot moorden, leiding hebben gegeven aan heroïnehandel en personen hebben gegijzeld. De bewijzen die het Openbaar Ministerie daartoe aanvoerde zijn voornamelijk gebaseerd op gemanipuleerde telefoontaps en foute vertalingen daarvan door zogenoemde taptolken. Daar komt bij dat ontlastend bewijsmateriaal stelselmatig onder het vloerkleed is geveegd.


Geknoei met taps

In de afgelopen jaren hebben diverse deskundigen aangetoond dat de telefoontaps op basis waarvan Baybasin werd veroordeeld gemanipuleerd zijn. En op zich authentiek gebleken gesprekken veranderden door een verkeerd begrip van de Koerdische taal in regelrechte verdachtmakingen, gebaseerd op onjuiste aannames. De gesprekken waren getapt en bestonden volgens het Openbaar Ministerie uit reeksen codetaal, die door Baybasin zouden zijn gebezigd. Bijvoorbeeld: als hij het had over het aankopen en verkopen van auto’s sprak hij volgens het OM in een codetaal over een opdracht tot liquidatie van een bepaald persoon. Overigens is die persoon nog springlevend. Ander voorbeeld: als zijn contactpersoon vroeg hem terug te bellen (to make him call) nam het OM aan dat hij opdracht gaf tot moord met een niet in de Engelse taal bestaande interpretatie namelijk to make him cold.

De forensische onderzoeksafdeling van PriceWaterhouseCoopers stelde vast dat het mogelijk is geweest dat de taps in tapkamers van de inlichtingendienst zijn gemanipuleerd. Sterker nog: nota bene een oud-medewerker en tapkamerdeskundige van de Militaire Inlichtingendienst concludeerde dat er met de taps geknoeid was. En een internationaal gerenommeerd hoogleraar Koerdische taal legde feilloos de vinger op verkeerde interpretaties van de vertalingen die gebruikt zijn in de rechtszaal.


Turks – Nederlandse samenwerking

De vraag rijst waarom de Nederlandse Staat zich jarenlang beijverd heeft om Baybasin levenslang achter slot en grendel te krijgen. Er moeten wel heel grote belangen in het geding zijn om tot zo’n definitieve verwijdering over te gaan. Over de motieven van de Staat bestaan sterke vermoedens, maar wij willen de harde feiten niet voortdurend met die vermoedens belasten. Feit is dat Baybasin in het verleden deel uit maakte van de Turkse geheime dienst en daardoor kennis kan hebben van zaken die zowel in Turkije als in Nederland het daglicht niet kunnen verdragen. Zaken die mogelijk zijn terug te voeren op de zogenoemde IRT-affaire over illegale opsporingsmethoden inzake heroïne- handel en de daarop volgende Parlementaire Enquête. Zaken die speelden in de jaren dat gesprekken van Baybasin zijn opgenomen. Feit is dat Baybasin de mede-oprichter was van het Koerdisch Parlement in ballingschap (Den Haag 1995) en door Turkije als een grote bedreiging werd gezien.

In 1996 vroeg de Turkse overheid om uitlevering van haar voormalig geheim agent. Deze uitlevering werd tot in hoogste instantie geblokkeerd door de Nederlandse rechter, die aannemelijk achtte dat Baybasin in Turkije zou worden gemarteld of gedood. Toen uitlevering niet mogelijk bleek, startte opmerkelijk genoeg de Néderlandse Staat een procedure tegen Baybasin om hem tot levenslang veroordeeld te krijgen.

In 2002 werd Baybasin in hoger beroep veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Hij zou telefonisch moorden hebben verordonneerd, een gijzeling hebben beraamd en een heroïnedeal hebben afgesloten.

In 2011 diende de advocaat van Baybasin een verzoek tot herziening van het strafproces in bij de Hoge Raad der Nederlanden. Zij voerde ruim een honderdtal nieuwe feiten aan die tijdens de eerdere beoordeling door het Gerechtshof niet in overweging waren genomen.


Deskundigen gediskwalificeerd

Met de beoordeling van dit herzieningsverzoek werd de Advocaat-Generaal bij de Hoge Raad mr. Diederik Aben belast. Deze staatsjurist heeft er zes (!) jaar over gedaan om uiteindelijk in 2017 een conclusie van ruim 1700 pagina’s te produceren. Zijn conclusie luidt dat de strafzaak Baybasin geen herziening behoeft. Aben meent dat de meeste door de verdediging aangevoerde nieuwe feiten onvoldoende nieuws bevatten. Ook stelt hij dat het niet mogelijk was de als bewijs gebruikte taps te manipuleren en dat er niks mis was met de vertalingen en interpretaties van de Koerdische taal die gesproken werd. De door de verdediging aangevoerde deskundigen werden door Aben allen volledig gediskwalificeerd. De mening van een door Aben zelf aangevoerde, niet ter zake deskundig gebleken ‘expert’, werd daarentegen verabsoluteerd.

Prof. Ton Derksen, die meerdere malen met succes opkwam voor ten onrechte veroordeelde personen en onder meer in de zaak Lucia de B haar onschuld aantoonde, volgt de zaak Baybasin sinds enkele jaren op de voet en heeft deze gedocumenteerd. Hij komt bij herhaling tot de verbluffende conclusie dat er sprake moet zijn geweest van een veroordeling op basis van gemanipuleerd en dus niet rechtsgeldig bewijs. Derksen schreef eerder de boeken Verknipt Bewijs(2014) en De Baybasin-taps (2016).

Wegpoets-strategieën van Aben

In een recente bestudering van Aben’s ruim 1700 pagina’s tellende conclusie fileert Derksen de redeneringen van de Advocaat-Generaal en noemt zes wegpoets-strategieën van Aben. Ook toont Derksen aan dat de Hoge Raad op basis van pseudo wetenschappelijke en alleszins rammelende argumenten wordt misleid. Het heeft er alle schijn van dat Aben zich heeft laten gebruiken om de ‘grote schande’ rond deze Nederlandse Dreyfus-affaire af te dekken om het Openbaar Ministerie en andere direct betrokkenen vrijuit te laten gaan.

De consequenties van een herziening van de zaak (mede vanwege foute tapkamer-methoden, foute vertalingen en bewust gemanipuleerd bewijs) zouden uiteraard zeer ingrijpend zijn. Denk bijvoorbeeld aan andere veroordeelden die net als Baybasin menen op basis van foute taps veroordeeld te zijn en alsnog hun recht opeisen. Denk aan een diepgravend (parlementair?!) onderzoek dat moet volgen als blijkt dat de Nederlandse Staat bewust heeft toegewerkt naar een onterechte veroordeling van Baybasin. Waarom is het gebeurd? Wie zaten daar achter? Wie hadden er weet van en keken liever weg? Welke belangen waren er mee gemoeid?


Het Parlement verantwoordelijk

De afgelopen jaren hebben voormalig Justitie-ambtenaren, wetenschappers, journalisten en publicisten de zaak Baybasin kritisch gevolgd. Hen bekroop in toenemende mate het gevoel dat er sprake is van een groot onrecht en van een ernstige inbreuk op de rechtsstaat. Zij spraken hier over met parlementariërs en hoopten dat die serieus werk zouden maken van hun controlerende taak. Maar tevergeefs. Tot dusver kregen zij te horen dat het parlement zich, zolang zaken onder de rechter zijn, niet dient te bemoeien met de rechtsgang. Dat excuus geldt in dit specifieke geval echter niet. Immers, de onafhankelijkheid van de rechtspraak is hier in het geding. Als die niet gegarandeerd is dreigt maatschappelijke ontwrichting en heeft Nederland straks een eigen beschamende Dreyfus-affaire. Het Parlement mag zich niet aan zijn verantwoordelijkheid voor het behoud van de rechtsstaat onttrekken.


Voor meer informatie over de zaak Baybasin, zie: https://www.bs-foundation.nl